Noktanokta's Blog

umut

noktanokta — Sat, 05 Sep 2009 11:07:03 +0000

umut bazen çok tehlikeli bir şeye dönüşebiliyor. umulmadık hayallerin gerçekleşeceğine inandıran bir uyuşturucu gibi zihinde geziyor, hiç gidemeyeceği yerlerde dolandırıyor. kafası iyi adam da gözleri açık olmasına rağmen görüyor görülmeyenleri. uyandığında ise umudun dolandırdığını anlıyor.

görmek

noktanokta — Sat, 22 Aug 2009 19:24:19 +0000

arabanın dikiz aynasından geçmişi kontrol ediyordu yaşlı şoför. hatalı sollama yapmak istemezdi; ama acelesi olunca kişinin kurallar birden boyun eğer. kendince savunmasını bile kurmuştu: durum bu memur bey ben de böyle yaptım.
o kadar haklı görüyordu ki kendini keşke bir çevirme olsa da kafasındakilerini bir bir aktarsam diye düşünüyordu. can atıyordu konuşmaya ve halinden gizlemeye çalıştığı hiçbir şey yok gibiydi. sessiz olan elleri, geçmişin kirli izlerini taşıyordu. her zamanki gibi acelesi vardı ve bu tek dayanağıydı.
göremediği çok şey vardı dikiz aynasında. hatalı solladığının farkına bile varamadı.

-alıntı-

noktanokta — Thu, 20 Aug 2009 15:15:36 +0000

sevgilinizin çocukluğunu kıskandığınız, o zamanlar niye ben onun yanında değildim dediğiniz zamanları vardır aşkın; bunlar aşkın daha ileri zamanlarıdır. Demek ki oraya gelmiştik. Apayrı bir varlık gibi çocukluğunu seviyordum onun…Aşk birlikte yaşanmamış zamanları da ele geçirmek ister.

(Murathan Mungan- Paranın cinleri)

genelleme

noktanokta — Sun, 16 Aug 2009 11:58:33 +0000

akrepler sinsidir, evlilik aşkı öldürür, şişmanlar mutludur, bir kadın güzelse kesin aptaldır, erkekler sarışın sever…

gibi milyonlarca cümle var geniş zamanda hayatımızı ele geçiren. her şeyi belli bir kalıba sokmak, sınıflandırmak, böylece anlamlandırmak; sebepleri genel geçer yargılarda aramak daha kolayımıza geliyor. kolaycılıktan yani bu genelleme güdüsü. yalnız, bu “her şeyde ortak yön arayışı” farketmeden aynılaştırıyor, farklılıklarımızı kısırlaştırıyor. yani; her şey kolay olsun diye benimsediğimiz bu felsefe bir yandan önyargılı yapıyor bizi. sevmiyorum genellemeleri.

kıl, tüy

noktanokta — Sun, 16 Aug 2009 10:46:01 +0000

gökyüzünden yere doğru yavaş yavaş süzülen kuştüyü, her rüzgarda sağa sola yalpalar, sanki içkili bir adamın evine gitmesi gibi ve en az onun kadar da hafiftir.
bir sihirli nefes lazım, tekrar gökyüzüne uçmak için veya hayat bulmak. evim toprak değil yoksa gömülürüm. hızla inmesem de artık yer daha yakın.

alış-veriş

noktanokta — Wed, 29 Jul 2009 15:28:56 +0000

kadınlardan biri mavi keten kapri giymiş, diğer ikisi onu yakışıp yakışmadığı, alıp almaması gerektiği konusunda yönlendiriyor.

-cok yakıştı şekerim. tam oturdu üzerine rengi de güzel..

+sanki içimi gösteriyor ya bu..

*yok canııım. sana öyle geliyor. göstermiyor

+rengi de hoşuma gitmedi aslında.

-niye ne güzel işte yazlık tam. siyahla olur. beyazla da gider

+o kadar işte, sadece beyaz ve siyah

*yazın zaten beyaz giyilir yahu. yazın rengi beyaz. aaaaa

+bilmem ki….

….

tuhaftı.

bi’ şey

noktanokta — Tue, 10 Feb 2009 10:46:04 +0000

bi’ şey var hayatımda; tek bi’ şey doğru düzgün giden. o bi’ şey hariç her şey, iç huzuru bozan bir bencillikle, sinir bozucu rutinlikle her gün daha da kötüye gitmekte. o bi’ şey; o tek bi şey, günü kurtaran olmak görevini başarıyla yerine getiriyor. o bi’ şey konusunda içim rahat bir tek. belirsizlik hastalığı bir tek ona bulaşmamış. bi’ tek onun olduğu rüyalar aydınlık.bi’ şey… tek bi’ şey…

nefes II

noktanokta — Sat, 27 Dec 2008 21:26:18 +0000

ağır ağır çekiyorum dumanı içime; keyifle, dinlenerek, hazmederek her demde. karşımda sen…ikimizin de gözleri kapalı. beynimi esir alan, damarlarımda dolaşan sen misin yoksa bu duman mi bilemiyorum. bi’ nefes… içime çektikçe dönüyor başım. mavi, ince pırıltı seziyorum dudaklarında. net göremeyişimin sebebi bulutların loşluğundan mı, yoksa nefesinin bir karadelik gibi çekmesinden mi beni, tahmin etmesi zor. ruhun ruhuma yaklaştıkça artıyor bakışlarının derinliği. bi’ nefes daha…

uzak

noktanokta — Sun, 14 Dec 2008 22:19:30 +0000

biliyorum sana giden..

hissetmek

noktanokta — Mon, 08 Dec 2008 17:43:12 +0000

gözler sadece bakmak ya da daha iyisini yapıp; bakarken görmek için değildir. kulakların görevi de işitmek değil mesela. gözlerinizle de dokunabilirsiniz bir insanın ruhuna ve sesindeki tek bir kıvılcım yeter görünenin tekrar anlam kazanmasına. aslında ruhu ortak kullanmaktır, duyguları paylaşmak, kendinizden bahsederken biraz da ondan söz etmek.. telefonda onunla konuşurken gülümseyip, onun da kilometrelerce uzakta bir yerlerde sizinle gülümsediğini bilmektir. hissetmek, duy(g)uların iç içe geçip tutuşarak tek bir bacadan tütmesidir ince ince.

kesme şeker

noktanokta — Sun, 07 Dec 2008 20:37:05 +0000

unuttuklarım hatırlanacaklar listesinde bulunanlardan uzaklaştırdıklarımdır.unutmaya çalışmak hoş bir şey değil aslında aynen hatırlamaya çalışmak gibi ama hangisi daha acı verir diye sorarsak -birine- cevabı değişir -her birimize göre-.böylesine göreceli konular göründüklerinin ardında bir göz barındırırlar ki bu gözle bakmaya çalışmaktır aslında anlatmak.konu muammadan hallice sırdan yeğdir.bir kaşık çorbanın tadında bir yudumda içilendir.kısacası uzunca nakşetmektense hülasası ekseriyetle tercih edilendir.

nisyan derler diğer bir dilde, isyana yakınlığı, haliyle akla getirir bu kelimenin içindeki çığlığı.o vakit her unutuş bir isyandır hakikatinde ya da her nisyan bir çığlıktan doğar yüzü yeni doğmuş bebek buruşukluğunda.ağlayarak unutmaya çalışanın çehresinde oluşan çizgileri andırır nisyanın haykırışı.